منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
نویسندگان
درباره

صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی


ماه ضیافت الهی مبارک باد

وَإِنْ مِنْکُمْ إِلَّا وَارِدُهَا کَانَ عَلَى رَبِّکَ حَتْمًا مَقْضِیا «71»

و همه شما (بدون استثنا) وارد جهنم می‌شوید؛ این امری است حتمی و قطعی بر پروردگارت!

ثُمَّ نُنَجِّی الَّذِینَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِینَ فِیهَا جِثِیا «72»

سپس آنها را که تقوا پیشه کردند از آن رهایی می‌بخشیم؛ و ظالمان را -در حالی که (از ضعف و ذلت) به زانو درآمده‌اند- در آن رها می‌سازیم.

سوره مریم آیه 71 و 72

همه وارد جهنم می شوند! : بیشتر مفسران این آیات گفته اند که

همه ی انسانها، نیک و بد، بدون استثنا وارد جهنم می شوند؛ منتها

دوزخ بر نیکان، سرد و سالم خواهد بود؛ همان گونه که آتش نمرود بر

ابراهیم سرد شد؛ چرا که آتش با آنان سنخیت ندارد؛ ولی دوزخیان که با

آتش دوزخ تناسب دارند، همچون ماده ی آتش گیر فوراً شعله ور

می شوند. در روایتی می خوانیم که شخصی از جابر بن عبدالله انصاری

درباره ی این آیه پرسید. جابر با دو انگشت و دو گوشش اشاره کرد و

گفت مطلب با این دو گوش خود از پیامبر (ص) شنیدم که اگر دروغ

بگویم، هر دو کر باد. فرمود :

« ورود در این آیه به معنای داخل شدن است. هیچ نیکوکار و بدکاری

نیست مگر این که داخل جهنم شود. آتش در برابر مؤمنان ، سرد و سالم

خواهد بود؛ همان گونه که بر حضرت ابراهیم (ع) بود؛ تا آنجا که آتش- یا

جهنم- از شدت سردی فریاد می کشد. سپس خداوند پرهیزگاران را

رهایی می بخشد و ظالمان را ذلیلانه در آن رها می کند

در حدیث دیگری از پیامبر (ص) می خوانیم : « روز قیامت، آتش به فرد با

ایمان می گوید : زوتر از من بگذر که نورت شعله ی مرا خاموش کرد. »

 تعبیر پر معنایی که در باره ی پل صراط در روایات آمده که این پل بر روی

جهنم کشیده شده، از مو  باریک تر و از شمشیر تیزتر است نیز شاهد و گواه دیگری بر این تفسیر است.

اما حکمت الهی این کار چیست و آیا مؤمنان از این کار آزار و عذابی

نمی ببینند؟ در پاسخ باید گفت که مشاهده ی دوزخ و عذاب های آن،

طعم نعمات بهشتی را دو چندان می کند؛ زیرا مؤمنان خواهند دید که از

چه مهلکه ای رها شده اند. به علاوه، آنها چنان سریع و قاطع از آتش

می گذرند که کمترین اثری  در آنها نمی تواند داشته باشد.

در حدیثی ازپیامبر (ص) آمده است :

« مردم همگی وارد آتش دوزخ می شوند. سپس بر حسب اعمالشان از

آن بیرون می آیند؛ بعضی همچون برق، گروهی کمتر از آن همچون

گذشتن تند باد، برخی همچون دویدن شدید اسب، برخی همچون سوار

معمولی ، بعضی همچون پیاده ای که تند می دود و برخی همچون

کسی که معمولی راه می روند.» 1

1-      نمونه ، ج 13 ، ص 118



برچسب ها : آموزشی ، ایرانی سلام ، آیت الله ناصر مکارم شیرازی ، تفسیر آیات قرآن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ «البلد/4»

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

 

یا أَیهَا الْإِنْسَانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَى رَبِّکَ کَدْحًا فَمُلَاقِیهِ «الانشقاق/6»

ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی کرد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ

وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ « البقرة/155»

قطعا همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهش در مالها و

جانها و میوه‌ها، آزمایش می‌کنیم؛ و بشارت ده به استقامت‌کنندگان

 

 

بلاها و رنج ها چهار خاصیت می تواند در برداشته باشند.

 1-  نقطه ضعف ها را نشان  می دهند

2- انسان را از وابستگی ها و دلبستگی ها آزاد می کنند

3- او را از بن بست ها و رکود ها بیرون می برد

4- غرورهای او می ریزد و شکسته می شود

انسان آفریده حکیمِ مطلق است، در لسان قرآنی و آیات الهی و در

روایات و سنت به طور معمول سختی‌ها را برای انسان به عنوان یک

نقطه سازنده دانسته و انسان در سختی آب دیده‌تر می‌شود.

 

زندگی انسان همواره با سختی های فراوانی رو به رو است که گاه او

را از پای درآورده و ناامید و دلسرد می کند؛ در خصوص فلسفه سختیها

در زندگی با حجت الاسلام بهرام دلیر، استاد درس خارج فقه و اصول و

فلسفه عرفان، مدیر گروه عرفان پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

گفتگویی انجام شده که از نظرتان می گذرد:

طبق آیه 4 سوره بلد:"لقدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ" انسان از همان اول

در سختی و محنت آفریده شده و این سختی با تاکید هم بیان شده

است(لقد که دلالت بر تاکید می کند) دلیل این نوع آفرینش چیست و

چرا اساسا خداوند از ابتدا انسان را با سختی آفریده است؟

انسان آفریده حکیمِ مطلق است که آفریینده نظام آفرینش است؛ در

لسان قرآنی و آیات الهی و در روایات و سنت به طور معمول سختی ها

را برای انسان به عنوان یک نقطه سازنده دانسته و انسان در سختی آب

دیده تر می شود. طلای 24 عیار، 24 نمی شود مگر آن آتش هایی که

به ظاهر بسیار سخت است، بر آن وارد شود و تا طلا این آتش ها را

لمس نکند و ار دالان آن آتشکده ها نگذرد، طلا نمی شود. یا شمشیر تا

آن پتک های آتشین آهنگر را نخورد، شمشیر تیز و برنده نخواهد شد.

تمام قصه صنعت همین است و محصول تا از خط تولید بیرون می آید از

همان آغاز تا انجام، سختی بسیار دیده تا ارزشمند شده است.

اما گل سر سبد آفرینش، انسان است. معروف است که خدا بهترین

فرضیه را برای انسان، گرسنگی می داند که دریچه های از معرفت را به

او باز می کند که با شکم سیر نمی شود این اتفاق بیفتد.

در لسان امیرالمومنین علی (علیه السلام) غالب مرض از پرخوری به

وجود می آید و امام علی(علیه السلام) خود که جنگجوی بی نظیر و

حاکم بزرگ و مدیر و مدبر و صاحب اندیشه های سیاسی بود، به اندک

نانی اکتفا می کرد.
 
در روایات می خوانیم که بلاها، آزمون ها و امتحاناتی که به ظاهر سخت

است، این ها را خدا برای دوستان خود فرو می فرستد. همین سختی

ها وقتی به عوام وارد می شود می گویند:

" مگر من چه گناهی کرده ام که خدا این بلا را بر من وارد کرد؟"

مگر حضرت زینب (علیها السلام) چه کرده بود که اگر مصیبت او را

تقسیم کنند، به همه دنیا سهمی هر چند کوچک می رسد؛ مصیبت از

دست دادن مادر، پدر، برادر، فرزندان، نزدیکان و ... اما او روح بلندی دارد

و وقتی تمام این مصیبت ها که برزگترین آن دیدن سر برادر بر سر نیزه و

در تشت یزید است، می بیند، می گوید:"ما رأیت الّا جمیلا؛ من جز زیبایی چیزی ندیدم"
 
این چشم زیبابین چطور به دست می آید؟

به تحمل سختی ها و گذشتن از کوره های بلا؛ ببینید حضرت ابراهیم

(علیه السلام) خلیل که مقام امامت به دست آورده بود، سختی های

بسیار در زندگی دیده بود. آن حضرت (علیه السلام) سالیان طولانی

آرزوی داشتن فرزندی داشت و خدا در میانسالی به او پسری عطا

میکند که وقتی این پسر رشید می شود، حضرت ابراهیم (علیه السلام)

باید او را در راه خدا قربانی کند! چقدر این امتحان سخت است!

یا حضرت یونس (علیه السلام) یا حضرت یوسف (علیه السلام) که رنج

دوری از خانوداده و زندانی شدن در چاه و ... را تحمل کرد. بنابراین عرفا

و انبیای الهی با کشیدن سختی، چله نشینی، ترک لذت خواب شیرین

شب، ناله و مناجات به مقاماتی می رسند که هر کسی نمی رسد.

آیا تا به حال دیده اید کشتی گیری بدون رژیم غذایی و تمرین به مسابقات راه یابد؟

آیا دیده یا شنیده اید، فوتبالیستی بدون تحمل رنج تمرین و دوری از خانواده و اردوهای ورزشی، به جام جهانی صعود کند؟

یا بچه ای که با ورزش و ژیمناستیک توانسته بالانس بزند و بدن منعطف

و نرمی داشته باشد، آیا این بدن را بدون تمرین به دست آورده است؟

لذا از همان زمان بسته شدن انعقاد نطفه تا ورود به دنیا و پس از آن،

انسان با سختی مواجه است و دنیا با همه گشایشی که دارد، سختی هایی نیز دارد.
 
با این توصیف فلسفه این همه سختی چیست؟

سختی ها انسان را در منازل عرفانی نگاه می دارد. رفاه غفلت آور

است. رفاه بیش از حد موجب می شود انسان از خدا، از خود، از تمدن

و هویت و فرهنگ غافل شود و همین موضوع بحران هویت به دنبال دارد.

آیا یک دانشجوی ریاضی یا فیزیک در رفاه و خورد و خوراک و خوابیدن

است که به المپیاد راه پیدا می کند یا در سختی ها؟ بنابراین سختی را

خدا وارد می کند؛ خدایی که "أقرب من حبل الورید" است و از رگ گردن

به انسان نزدیک تر. او به انسان بیشترین محبت را دارد و بلندترین

مقامات را برای او می خواهد. پیامبر (صلی الله علیه وآله) نیز با همه

رنج یتیمی و آزار کفار و هجرت ساخت و در میان مردم زندگی کرد.

بنابراین فلسفه سختی ها این است که انسان در حال یقظه و بیداری

بماند و از خود، جامعه، همنوعان و از همه مهم تر خدا غافل نشود و در

برابر شریعت حس مسوولیت داشته باشد.
 

اما گاه آنچنان سختی های زندگی اوج می گیرد که انسان مستاصل

شده و در این بین آنقدر تحت فشار است که نمی تواند به کسب این

مقامات بیندیشد؛ آیا در اینجا ورود سختی ها نتیجه عکس ندارد؟

ببینید در جایی انسان به ظاهر از کوره در می رود و تحمل خود را از

دست می دهد که خردمندی و عقلانیت و مراجعه به رسول باطنی که

همان عقل است را نداشته باشد. در این زمینه به مثالی اشاره

می کنم: فرض کنید گنجشکی وارد ساختمانی شده است برای رهایی

دائم خود را به این طرف و آن طرف می زند و تلاش برای نجات می کند.

همین عمل موجب می شود که زمین گیر شده و در اثر اصابت به

جاهای مختلف، گیج بزند. در صورتی که اگر این گنجشک به جای این

کار و به جای آن که گمان کند راه فراری نیست، به آرامی گوشه ای

بنشیند و اطراف را نگاه کند، قطعا پنجره ای باز خواهد یافت که از آن

فرار کند. انسان نیز همین طور است. وقتی مشکلات به او هجوم آورند

باید بنشیند و فکر کند، فکر کردن برای همین از 70 سال عبادت بهتر

است. اما معمولا وقتی بلایی وارد می شود، انسان دست و پای خود را

گم می کند و با احساسات و بدون منطق و عجولانه تصمیم می گیرد و

چه بسا وقتی عقل را به کار نگرفت و افراط کرد، کار به خودکشی

کشید. یا وقتی عقل تعطیل شد، سر از نهیلیسم (پوچ گرایی) در آورد.

باید دانست همیشه بارقه امید و راه برون رفت و مفری وجود دارد که اگر

انسان عاقلانه بیندیشد، می تواند آن را پیدا کند و بر سختی ها فائق

آید و به مقامات بالا دست یابد.

 

 

منبع : با تشکر از سایت شیعه نیوز:



برچسب ها : آموزشی ، مذهبی

رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند :

صدای بلند بر من صلوات فرستید زیرا که نفاق و دورویی را بر طرف می کند

 

کسی که در نوشته ای صلوات بر من را بنویسد تا زمانی که نام من در آن نوشته باشد فرشتگان او را استغفار می کنند

 

جفاکارترین افراد کسی است که نام من را بشنود و بر من صلوات نفرستد

 

 

امام صادق علیه السلام فرمودند :

هیچ عملی در روز جمعه برتر و با فضیلت تر از صلوات بر محمد و آل محمد نمی باشد

 

 

فواید دنیوی صلوات

فایده اول: در اصول کافی است که، رسول خدا(صلی الله علیه وآله) فرموده‌اند در مقابل صد صلوات حق تعالی صد حاجت را برآورده می‌نماید.

فایده دوم: با صدای بلند صلوات فرستادن نفاق را برطرف می‌سازد.

فایده سوم: صلوات فرستادن موجب پاکیزه شدن عمل‌هاست.

فایده چهارم: هر کس یک صلوات بفرستد حق تعالی در عافیت را بر روی او می‌گشاید.

فایده پنجم: صلوات فرستادن فقر را برطرف می‌کند.

فایده ششم: هر گاه چیزی از یاد انسان برود و آدمی آن را فراموش کند صلوات موجب می‌شود که به خاطر آید.

فایده هفتم: صلوات، دشمن دیرین و همیشه در کمین انسان یعنی ابلیس لعین را ذلیل و خوار می‌کند.

 

 

فواید اخروی صلوات :

صلوات فرستادن در روز قیامت به صورت نوری در آمده در سر،

طرف راست،طرف چپ و بالا، و جمیع اعضاء آدمی دیده می‌شود

فایده اوّل: امام صادق(علیه السلام) می‌فرمایند: «هر کس ده مرتبه صلوات بفرستد حق تعالی صد مرتبه بر او صلوات می‌فرستد» و فرموده اند: «هر کس ده مرتبه صلوات بفرستد خدا و ملائکه هزار بار بر او صلوات می‌فرستد و هر که حق بر او هزار صلوات بفرستد هرگز او را به آتش،عذاب نخواهد کرد و در مقابل هر صلوات ده حسنه به او عطا می‌فرمایند و هر کس ده مرتبه صلوات بفرستد حق تعالی ده صلوات بر او می‌فرستد و ده گناه او را می‌آمرزد و ده درجه او را بلند می‌گرداند و از اهل بهشت خواهد شد».

فایده دوم: سزاوارترین و نزدیک‌ترین مردم در روز قیامت به رسول خدا(صلی الله علیه وآله) کسی است که در دنیا بر آن حضرت بیشتر صلوات فرستاده باشد.

فایده سوم: رسول خدا(صلی الله علیه وآله) به علی مرتضی (علیه السلام) می‌فرماید: «هرکس بر من صلوات بفرستد شفاعت من برای او واجب می‌شود».

فایده چهارم: حضرت رضا(علیه السلام) فرموده‌اند: «صلوات فرستادن نزد خدا برابر است با تسبیح و تهلیل و تکبیر».

فایده پنجم: حضرت علی بن موسی الرّضا(علیه السلام) می‌فرماید: «هر کس قادر بر کفاره گناهان نباشد صلوات بسیار بفرستد که صلوات بر محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه وآله) گناهان را می‌ریزاند».

فایده ششم: امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می‌فرمایند: «صلوات فرستادن در محو کردن گناهان شدیدتر است از فرو نشاندن آب، آتش را».

هر گاه چیزی از یاد انسان برود و آدمی آن را فراموش کند صلوات موجب می‌شود که به خاطر آید

فایده هفتم: صلوات فرستادن در روز قیامت به صورت نوری در آمده در سر، طرف راست، طرف چپ و بالا، و جمیع اعضاء آدمی دیده می‌شود.

فایده هشتم: هر که بگوید: «اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد(صلی الله علیه وآله) خدا به او ثواب هفتاد و دو شهید عنایت می‌فرماید».

فایده نهم: سنگین‌ترین چیز در یوم الحشر(روز قیامت) صلوات است و صلوات، قبر را نورانی می‌کند.

فایده دهم: فرستنده صلوات داخل آتش جهنّم نمی‌شود.

فایده یازدهم: برای فرستنده صلوات تلخی مرگ و هول و عطش روز قیامت نیست.

 

برای شادی روح شهدا و ظهور و سلامتی گل سرسبد عالم

هستی حضرت بقیه الله اعظم ارواحنا له فداء صلوات

 

 

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

 

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من

خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

 



برچسب ها : روایات و احادیث ، ایرانی سلام ، زیباترین ، ائمه اطهار علیه السلام